seni sevmenin kitabını yazabilirdim oysa gönlümdeki sözcükleri dökebilsem kağıda iki ırmak gibi içime akan gözlerini ılık bir meltem gibi yüzüme vuran dalgalı saçlarını her okşayışımı içimi eriten ılık nefesini anlatabilsem dökebilsem kağıtlara isyan etmese kalem yokluk göstermese mürekkep içimdeki yansımasını kıskanmasa anlatabilse sözcükler oysa ben kalbimle sözcükler arasında anlatamadan derdimi ölüp ölüp diriliyorum seni sevmek özlemek özlemek ölmek mi, bilmiyorum ölümle hayat varlıkla yokluk arası bir şey kalbimde hep yeşeren ama bir türlü başaklarını yükseltemeyen çorak topraklar gibi bir kırabilse kabuğunu bir dökebilse içindekini nasıl dirildiğine sende şaşarsın şaşarsın valla. hayret ,seni sevmenin kitabını yazacaktım bir baktım seni özlemenin kitabını yazıyorum dokunamamanın acısını duyuyorum yüreğimde bedenimde kanım donuyor sensiz hiç bu kadar aciz olmadı hiç bu kadar çaresiz.
Yorumlar
